Metody przedstawiania cech ilościowych

Rozwinięciem metody poziomicowejjest-metoda hipsometryczna, która przedstawia wysokości przy- pomocy barw zastosowanych przez polskiego kartografa Eugeniusza Romera. Najczęściej stosowana skala barw rozpoczyna się od barwy ciemnozielonej dla depresji, przechodzi następnie w jaśniejsze odcienie zieleni dla obszarów nizinnych, a dalej, wraz ze wzrostem wysokości, nasycenie barwy zielonej maleje i przechodzi w kolor jasnożółty i żółty dla wyżyn, by po kolejnych wzrostach wysokości osiągnąć barwę pomarańczową, aż w końcu przejść do czerwieni o wzrastającym nasyceniu, przy czym największe nasilenie barwy czerwonej jest przeznaczone dla obszarów wysokogórskich.

Kolejnym sposobem przedstawiania rzeźby terenu jest metoda cieniowana, której podstawą jest rysunek cieni, jakie rzucają wzniesienia lub góry, przy czym źródło światła znajduje się w lewym górnym rogu mapy. W ten sposób uzyskana mapa cechuje się dużą plastycznością i jest stosowana często do przedstawiania obszarów wyżynnych lub górskich. Metoda ta może być stosowana w połączeniu z metodą poziomicową i otrzymujemy wtedy metodę poziomicową cieniowaną, lub z metodą hipsometryczną, dając metodę hipso- metryczną cieniowaną.

Metody przedstawiania cech ilościowych na mapach. Do najczęściej stosowanych metod należą: metoda sygnaturowa, zasięgów, izarytmiczna, kropkowa, kartogramu i kartodiagramu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *