Trzoda chlewna

dzień tam właśnie koncentruje się jej hodowla. Największe pogłowie mają: Indie, Chiny, Pakistan, Iran i kraje afrykańskie – Nigeria i Etiopia. Koza bywa nazywana „krową biednych ludzi”, dla których jest często jedyną dostarczycielką mleka i mięsa.

Trzoda chlewna – chów trzody chlewnej to najbardziej dochodowy dział hodowli (dzięki szybkiemu przyrostowi masy w stosunku do skarmianej paszy). Na świecie hoduje się trzy główne rasy świń: mięsną, słoninową i mięsno-słoninową (hodowla klasycznych ras słoninowych uległa ostatnio znacznemu ograniczeniu). Chów trzody chlewnej koncentruje się na terenach intensywnej uprawy roślin paszowych (ziemniaków, kukurydzy i jęczmienia). Rozwojowi hodowli sprzyja rozdrobnienie gruntów i system działek pracowniczych. Świnie, które potocznie określa się jako zwierzęta „wszystkożerne”, mogą być karmione resztkami plonów i odpadkami ze stołu. Tak więc przy stosunkowo niewielkim nakładzie kosztów można utrzymać małe stado na własne potrzeby. Hodowla trzody chlewnej nie osiągnęła pomimo to poziomu hodowli bydła i owiec. W wielu krajach spożywania wieprzowiny zabraniają nakazy religijne, ma ono również mniejszą wartość odżywczą i łatwo się psuje.

Krajami o najwyższym pogłowiu trzody chlewnej są: Chiny (50,8% pogłowia światowego), St. Zjedn. Ameryki (6,3%), Brazylia, Niemcy, Polska i Hiszpania. W wielu krajach europejskich istnieją specjalistyczne fermy nastawione na eksportową produkcję mięsa wieprzowego i jego przetworów. Szczególnie cenione są wyroby pochodzące z krajów Beneluksu. O intensywności produkcji w krajach Europy świadczy wskaźnik pogłowia trzody chlewnej w przeliczeniu na powierzchnię użytków rolnych. Na przykład w Rosji wynosi on 8 sztuk/100 ha, w Belgii 700 sztuk/100 ha, przy średniej światowej 20 sztuk/100 ha.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *